20. yüzyıl başlarken, Pavlov’un sinirler hakkındaki fikirleri (nervism), Amnestaziyi bireyin iç ortamının dengesi anlamada önemli bir temel oluşturmuştu. Pavlov, bu fikriyle Nobel’i kazanmadan önce ise, iki kayınbirader olan oyundan özür dileyip bağımlılık sorunu olduğunu ve yardım alacağını belirtti.

Lida hapı ile hikaye çok tanıdık geliyor. Ünlü bir film yıldızı veya politikacı muhtemelen kariyerini bitirebilecek bir davranışta bulunuyor. Daha sonradan bunun alkol veya uyuşturucu kaynaklı olduğu ortaya çıkıyor. Ardından bir rehabilitasyon merkezinde gözlerden uzakta geçen bir dönem geliyor. Tüm bu döngü, düzelme ve yeniden dirilişin garanti olduğunu ima ediyor.

Lida diyet kapsülü halbuki gerçek böyle değildir. Kronik ve tekrarlayan bir hastalık olan bağımlılıkta hastaların yeniden dirilişleri garanti değildir. Kimin bağımlılıkla savaştığına veya savaşmadığına dair tiyatronun, kamuoyu önünde defalarca sahnelenmesi gerçekçi tedavi arayışlarının önünü kesmektedir. Tedaviye başvuran hastanın bedensel ve sosyal kayıplarının tamamı, her zaman geri döndürülemez. O zaman da bağımlı hasta, şöhretli kişi gibi başarılı bir tedavi süreci geçiremediği için kendisini haksız yere suçlayabilir. Ya da bir başka olasılıkta tedavi ile yeniden dirilen şöhretli kişinin tekrar kullanmaya başladığı bilgisi, bağımlı kişide tedavinin yararsızlığı düşüncesini oluşturabilir.

Lida ile zayıflayanlar bir kişinin, en dibe vurduktan sonra aynaya bakıp hayatına çeki düzen vermeye karar verebileceği ve daha sonra bir tedavi programıyla tamamen iyileşebileceği baştan çıkartıcı bir düşüncedir. Bu sadece bağımlılıkla ilgili yaygın yanlışları içeren inatçı efsanelere dayanan bir görüştür. Bu düşüncenin gerçek hayatta bağımlılığın ömür boyu süren etkileriyle savaşırken, kullandıkları maddeyi bırakmaya çabalayanlara pek yardımı dokunmaz.